Historia

Historia Jantaru

Słowo „ jantar” pochodzi od litewskiego słowa określającego bursztyn. Początki osadnictwa w naszej wsi sięgają XIV wieku. Wówczas władze Zakonu Krzyżackiego rozpoczęły zasiedlanie Starej Mierzei. Pierwsze wzmianki na temat Jantaru odnaleźć można w księdze Komturstwa Malborskiego z 1391 roku. Grunty wsi obejmowały 36 łanów czynszowych i 4 „wolne” łany sołtysa. W Jantarze zlokalizowane były dwie karczmy. Mieszkańcy trudnili się rybołówstwem i rolnictwem. Połów bursztynu koncesjonowany był przez państwo.Jantar należał do parafii w Mikoszewie, gdzie znajdował się również młyn w jakim mieszkańcy Jantaru mieli obowiązek mielić swe zboże.

Tereny Wielkich Żuław, w których bezpośrednim sąsiedztwie leży nasza miejscowość, przez całą swa historię były systematycznie zalewane. Na początku XIV wieku mieszkańcy Jantaru uczestniczyli w zakładaniu ponadgminnej organizacji przeciwpowodziowej – Związku Wałowego. Inną plagą były wojny i związane z nimi grabieże. W czasie wojny 1409-1411 miejscowość nasza, podobnie jak całe Żuławy, została kompletnie ograbiona i zdewastowana przez wojska oblegające Malbork. Sytuacja ustabilizowała się dopiero po zakończeniu wojny trzynastoletniej. Postanowieniami Pokoju Toruńskiego, Jantar został włączony w skład posiadłości wiejskich Gdańska, co zdecydowanie poprawiło sytuację miejscowości. W wyniku drugiego rozbioru Polski ( 1793 r.) Pomorze Gdańskie przyłączono do Królestwa Pruskiego.